ASTROAMATOR

 

Co to jest, żeby ponad 100 lat od chwili jak ludzie zaczęli latać po całej galaktyce, informacje o formacie Imperialnego katalogu były w plikach tekstowych. Nierówne zagęszczenia szaroburego zarostu zjeżyły się od targającej Sępem irytacji. Pelikan dłubie przy konsoli nawigacyjnej, Wróbel czyści dysze reaktora, wszyscy kurna mają jakiś pretekst! Po prawdzie to sam kazał Wróblowi zasuwać ze szpachelką do głównego reaktora, ale tak czy siak musi teraz zrobić papierkową robotę sam.

 

Po raz kolejny popatrzył z obrzydzeniem na dwuwymiarowy ekran czytnika txt. Ehhh... nie uniknie tego. Ostatni raz podłubał w uchu i włączył tablet. http://cdsarc.u-strasbg.fr/viz-bin/Cat?I/284#sRM3.3

 

 

Mamrotanie wypełniło mostek świadcząc o pełnym zaabsorbowaniu wszystkich zasobów mózgowych kapitana. Niestety, również tych odpowiedzialnych za motorykę. Nerwowy tik bębnił nierównym stacatto obcasu o brudne blachy podłogi mostka, kontrapunktując monotonne mantry wymrukiwane pod nosem.

 

 

Uwolniona od ścisłej kontroli umysłu lewa ręka Sępa, kierowana własnymi niezbadanymi zamierzeniami, powędrowała w górę wspinając się na odstającą małżowinę lewego ucha kapitana.

 

 

Prrrrr! Sęp gwałtownie wyprostował się w fotelu. Lekko oszołomiony gapił się w tablet próbując zrozumieć co takiego wyrwało go z rytmu pracy. I nad czym do cholery w ogóle pracował?! A tak. Gwiazda referencyjna. Zaraz, coś przecież znalazł. No jasne. Bit 104, labelka B1C, "source of photometric calibration". Hehe. Facjatę Sępa rozciął szczery, wieśniacki uśmiech. Nierówne, zęby zabłysły kolorowymi refleksami odbitych jarzeniówek. Brąz, siny, trochę żółtawej bieli...

 

 

Co my tu mamy?

 

 

No, to by znaczyło, że musimy szukać gwiazdek stabilnych, o podobnej barwie i z flagą najlepiej zero. Podniecony pelikan wertował kolejne pliki. Barwa, barwa, teraz barwa.

 

Pomagając sobie wystawionym językiem, Sęp tłustymi markerami linii papilarnych swojego palca wskazującego odznaczał kolejne kolumny katalogu USNO. Tekturka po kosmoburgerze zapełniała się kulfonami notatek,

 

 

 

Coś jest nie tak. Za dużo tu tego. R1, R2??? Nic nie kumam. Pierwsza? Druga? o co tu chodzi? Infrared skreślił zamaszyście coby nieco zmniejszyć skalę problemu, tym razem nadmiaru danych . Po dwa pomiary jasności dla red i blue. To o wiele za dużo jak dla Sępa. Nerwowe pocieranie, zroszonego nagłym potem czoła nie przynosiło efektu. No dobra, co to ten R1? Sztab! Należy zaufać przełożonym. Admiralicja wie co robi. Imperialny Sztab broni, Imperialny Sztab chroni, Imperialny Sztab się nie myli , Imperialny Sztab na każde pytanie odpowie w jednej chwili. Wyliczanka z obozu rekrutów bezbłędnie uaktywniła głęboko zaszyte memy w mózgu Sępa. Kierowane podświadomością paluchy same wbiły odpowiednią komendę

 

 

 

Second epoch? Kurde. Dlaczego to wszystko jest takie popierdzielone? To się kupy nie trzyma! Wkurzony już poważnie Sęp wydał kolejną komendę

 

 

 

Czyli trzeba czytać R2/B2 mag (bo są z świeższego przebiegu 1950 vs 2000) z flagą zero (bo sztab podaje, z jaką dokładnością wyznaczył magnitudo, Zero najlepiej) i jesteśmy w domu. Ponieważ Transportowiec Imperialny Szopen, duma całej załogi i (Baaaczność!) Kapitana Sępa (Spocznij.) ciągle nie dorobił się filtrów fotometrycznych na głównym dziale, to...

 

 

Podjarany kapitan wetknął Pelikanowi pod nos zabazgraną notatkami tackę po kosmoburgerze.

 

 

Pelikan delikatnie odsunął od oczu roztrzęsione łapsko kapitana. Zręcznym ruchem wyłuskał tackę i przebiegł wzrokiem.

 

 

Mina Sępa ciągle jeszcze miała resztki śladów grymasu niedawnego triumfu, jednak pierwsze oznaki zwątpienia zagościły na coraz wyżej podciąganych łukach brwiowych.

 

 

 

 

 

Nawigator, zrezygnowany opuścił mostek zostawiając Sępa z opadniętą szczęką.